192
سستى نورزيدن از ياد خدا
« اى احمد ! آيا مىدانى كدام زندگى گواراتر و كدامزندگانى جاودانىتر است . امّا زندگى خوش و گوارا ، آن استكه صاحبش در ياد من سستى نمىورزد . » « 1 »
بيان
مقصود از ذكر در اين بخش از حديث ، تنها ذكر قلبى شهودى است ، زيرا اين ذكر است كه براى اهلش شيرين و گوارا است و كسى كه آن را چشيده ، در آن سستى به خود راه نمىدهد . خداوند متعال مىفرمايد : « مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم . » و كدام ياد ، گواراتر از يادى كه با ياد پروردگار از بنده همراه باشد و چه لذتى از اين شهود بالاتر است ؟
جملات بعدى اين حديث گواه اين مطلب لطيف است .
هامش
( 1 ) . ر . ك : بخش 12 ، 15 ، 23 و 163 .