بدنش مىگيرد ، در حالى كه او خدا را بر اين مطلب سپاس مىگزارد . »
2444 . فضيل بن يسار مىگويد : در بيماريى كه امام صادق - عليهالسّلام - را طورى ضعيف كرده بود كه جز سرش چيزى از آن حضرت باقى نمانده بود ، خدمت ايشان رسيدم . حضرت فرمود : « اى فضيل ! من بسيار مىگويم : كسى كه خداوند ، اين امر ( ولايت ما ) را به او شناسانده باشد ، هيچ نگرانى ندارد ؛ اگر چه در قلّهء كوهى باشد تا وقتى كه مرگ او را دريابد . اى فضيل بن يسار ! مردم راه افراط و تفريط در پيش گرفتهاند و شيعهء ما به راه راست هدايت شده است . اى فضيل بن يسار ! اگر شرق و غرب عالم در اختيار مؤمن باشد ، خير او در آن خواهد بود و اگر تمام اعضايش را از هم بدرند ، باز خيرش در آن خواهد بود . اى فضيل بن يسار ! خداوند كارى نسبت به مؤمن انجام نمىدهد ، مگر اينكه خير او در آن است . اى فضيل بن يسار ! اگر نزد خداوند دنيا به قدر بال مگسى مىارزيد ، جرعهء آبى از آن را به دشمنش نمىچشاند . اى فضيل بن يسار ! هر كس همّتش يگانه و متوجه خدا باشد ، خداوند او را كفايت مىكند و هر كس همّتش مستغرق و توجهش به اين سو و آن سو باشد ، براى خدا اهميتى نخواهد داشت كه او در كجا هلاك شود . »
بيان
تكه تكه شدن روح ، به اعتبار تعلق آن به جسم است و گرنه چنانكه پيداست روح ، به خودى خود قابل تكه تكه شدن نيست . « 1 »
هامش
( 1 ) . نيز ، ر . ك : بخش 12 و 151 .