2304 . امام صادق - عليهالسّلام - در حديثى طولانى فرمود : « هنگامى كه مؤمن از قبرش برانگيخته مىشود ، يك موجود مثالى هم همراه او از قبر خارج شده ، پيشاپيش او راه مىافتد . هر جا مؤمن ترسى از هول و هراس قيامت مىبيند ، آن مثال به او مىگويد : جزع نكن ، غمگين مباش ، خوشحال و از كرامت خداوند شاد باش تا اينكه در پيشگاه پروردگار متوقف مىشود و خداوند از او حساب آسانى مىكشد و امر مىفرمايد كه او را به بهشت ببرند ، در حالى كه آن مثال پيشاپيش اوست . . . تا اينكه مؤمن به آن مثال مىگويد : تو كيستى ؟ مىگويد : من همان شادمانى هستم كه تو در دنيا در دل برادر مؤمنت ايجاد نمودى و خداوند مرا از آن خلق فرمود تا بشارتى براى تو باشم . »
2305 . از پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله وسلّم - در حديثى طولانى نقل شده است : « بدانيد هر كس على را دوست بدارد ، امان از آتش ، جواز عبور از صراط و رهايى از عذاب بر او حتمى است و ديوانى براى محاسبه برايش گشوده نمىشود . »
2306 . على بن حمزه مىگويد : از امام باقر - عليهالسّلام - شنيدم كه فرمود : خداوند تبارك و تعالى وقتى اراده كند به حساب عمل مؤمن رسيدگى نمايد ، نامهء عملش را به دست راستش مىدهد و آنچه بين او و بنده وجود دارد ، محاسبه مىنمايد و مىگويد :
بندهء من ! چنين و چنان كردى . بنده مىگويد : آرى ، پروردگارا ! چنين كردم . خداوند مىفرمايد : تو را آمرزيدم و بديهايت را به نيكى تبديل كردم . مردم مىگويند : منزه است خدا ! آيا اين بنده حتى يك گناه هم نداشت ؟ اين همان مفهوم گفته خداوند متعال است كه فرمود : « پس هر كس نامهء عملش به دست راستش داده شود ، زود و آسان حسابرسى مىشود و شاد و خندان به سوى اهلش باز مىگردد . »
2307 . از امام صادق - عليهالسّلام - نقل شده است : « روز قيامت ، نامهء گشوده شدهاى به دست مؤمن داده مىشود كه در آن نوشته است : حكم خداوند عزيز حكيم است ، او را به بهشت ببريد . »
بيان
دو كلمهء ديوان و كتاب ( نامه اعمال ) عباراتى هستند كه به تناسب فهم بشر و
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 231
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٢٣١