حديث
2106 . در حديث معراج آمده است : « محبت من نسبت به آنها كه براى من يكديگر را دوست مىدارند ، حتمى و محقق است . . . و محبّتم را علت ، محدوديت و پايانى نيست . . . بهرهمندى شان در دنيا ياد من ، محبت من و خرسندى من از ايشان است . »
2107 . « و امّا زندگى پايدار همان چيزى كه براى جان خويش به آن مشغول است . . .
پس هرگاه چنين كند ، دوستى در دلش اندازم تا اينكه دلش را براى خودم مخصوص كنم . »
2108 . در ذيل حديث جابر از امام باقر - عليهالسّلام - آمده است : « محبتشان را ( از هر چيز ) به محبت پروردگارشان بريده و منتهى كردهاند و از دنيا به خاطر فرمانبردارى صاحب اختيارشان در ترس و وحشتاند و با ديدهء دلشان به خداى بزرگ و محبت او چشم دوختهاند و فهميدهاند كه عظمت پروردگار آنگونه است كه به هر چه نگريسته شود ، در واقع نظر به اوست . »
2109 . از امام صادق - عليهالسّلام - نقل شده است : « ايمان انسان به خدا خالص نمىشود مگر اينكه خداوند نزد او از خود ، پدر ، مادر ، فرزند ، خانواده ، مال و تمام مردم ، دوست داشتنىتر باشد . »
2110 . اميرالمؤمنين عليهالسّلام - مىفرمايد : « مودّت و دوستى ، نزديكترين خويشاوندى است . »
2111 . « مودت ، نزديكترين خويشاوندى نسبى است . »
2112 . « مودت ، مهرورزى دلها در همدمى و مؤانست جانهاست . »
2113 . « بهترين گنجينهها ، محبت دلهاست . »
بيان
خداوند سبحان در اين بخش از حديث از سه نوع محبت ياد فرموده است :
محبت خداوند نسبت به بنده ، محبت بنده نسبت به پروردگار و محبت مخلوق
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 139
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص١٣٩