مىانداخت ) كه خداوند سبحان اين آيه را نازل فرمود : اى پيامبر ! ما قرآن را نازل نكرديم تا تو خود را به سختى بيندازى . »
2067 . از امام صادق - عليهالسّلام - نقل شده است : « خداوند هيچ نعمتى به بنده نداد كه او آن را بشناسد و به زبان ، او را ستايش كند ، مگر اينكه پس از تمام شدن كلامش بر ازدياد آن نعمت امر فرمود . »
2068 . نيز از امام صادق - عليهالسّلام - نقل شده است : « هر كس نعمتى را كه خدا به او عطا فرموده ، به دل بشناسد ، سپاس آن را به جاى آورده است . »
2069 . حماد بن عثمان مىگويد : امام صادق - عليهالسّلام - از مسجد خارج شد ، مركب آن حضرت گم شده بود ، فرمود : « اگر خدا آن را به من بازگرداند ، حق سپاس او را به جاى خواهم آورد . » حمّاد مىگويد : طولى نكشيد كه مركب را برايش آوردند ، حضرت گفت :
« الحمدللَّه . » ، كسى گفت : فدايت شوم ، آيا نفرمودى : حق سپاس خداى به جا مىآورم ؟
حضرت صادق - عليهالسّلام - فرمود : « نشنيدى گفتم الحمدللَّه ؟ »
2070 . نيز از امام صادق - عليهالسّلام - نقل است كه فرمود : « در آنچه خداوند عزّوجل به حضرت موسى عليهالسّلام - وحى كرده آمده است : « اى موسى ! حق سپاس مرا بجاى آر .
حضرت موسى عرض كرد : پروردگارا ! چگونه سپاست گزارم و به چه شكر شكرت گويم ، در حالى كه همان شكر هم نعمت توست كه به من عطا فرمودى . خداوند فرمود :
الان كه فهميدى آن هم نعمت من است ، شكر مرا بهجاى آوردى . »
2071 . نيز امام صادق - عليهالسّلام - فرمود : « هر شبانهروزى ده بار بگو : پروردگارا ! هر نعمت و عافيت دينى و دنيايى كه به آن دست يافتم از توست ، تو يگانهاى و شريكى ندارى . حمد و سپاس از آن توست تا حدى كه تو خشنود باشى و بلكه بيش از آن . پس اگر چنين گفتى ، شكر نعمتى را كه در آن روز و شب به تو دادم ، ادا كردهاى .
2072 . از اميرالمومنين - عليهالسّلام - نقل شده است : « گروهى خداوند را از سر اميد مىپرستند و آن عبادت بازرگانان است و گروهى خدا را از سر بيم و ترس مىپرستند
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 127
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص١٢٧