890 . نيز از امام صادق - عليهالسّلام - نقل شده است كه فرمود : « دورترين حالت بنده از خداوند وقتى است كه به چيزى جز شكم و تمايلات جنسى اهتمام نداشته باشد . » « 1 » بيان
خداوند متعال همه مردم و از جملهء آنها پيامبران و ائمه - عليهمالسّلام - را با اعضا و جوارح و ويژگيهاى بشرى آفريده به گونهاى كه تمام آنها براى ادامهء زندگى و بقاى حيات خود به زبان حال فرياد فقر و نياز به چيزى غير از خود سر مىدهند .
از سوى ديگر - و در مقابل اين نياز طبيعى - جميع موجودات را به گونهاى آفريده كه با صداى بلند ، خضوع و تسليم خود در برابر انسان را فرياد مىكنند ، چنانكه خداوند مىفرمايد : « و آنچه در آسمانها و زمين است ، تحت اختيار شما قرار دارد . » در دنيا همه چيز تحت اختيار انسان است ؛ هر چه بخواهد مىكند و هرطور مايل است در اشياء تصرف مىكند ، گويى همه چيز به انسان مىگويد : من براى تو آفريده شدهام . نيز روشن است كه خداوند حكيم تبارك و تعالى آدمى را براى رسيدن به هدفى و الا و مقصدى بس بعيد - يعنى عبوديت از سر شناخت و آگاهى - آفريده است .
با دقت در اين مقدمه كوتاه روشن مىشود : هر كس اين سه مطلب يعنى نياز بشر به چيزى خارج از وجود خويش و نرمش و رام بودن تمام موجودات در برابر آدمى و هدف از آفرينش انسان را به تصوّر درآورد ، تصديق مىكند منظور از دو مطلب اوّل در واقع رسيدن به امر سوم يعنى هدف آفرينش انسان است . بنابراين ، بهرهمندى از مظاهر دنيا همچون خوردنىها و نوشيدنىها و لباس و
هامش
( 1 ) . نيز ر . ك : بخش 11 ، 31 ، 34 ، 38 ، 41 ، 48 و 49 .