131
كرامتى كه پستى و خوارى به آن راه نداشته باشد
« پروردگارا ! كرامتى روزيشان فرما كه خوارى و پستى را به آن راه نباشد . »
قرآن كريم
1796 . « اى مردم ! ما شما را از مرد و زن آفريديم و به صورت ملتهاو قبيلهها قرار داديم تا يكديگر را بشناسيد ، همانا گرامىترين و ارجمندترين شما نزد خداوند ، با تقواترين شماست . قطعاً خداوند دانا و آگاه است . »
1797 . « و هر كه را خداوند خوار كند ، او را عزيز كننده و گرامى دارندهاى نيست . قطعاً خداوند آنچه را بخواهد انجام مىدهد . »
1798 . « جز آنچه انجام مىداديد ، پاداش نمىبينيد ؛ مگر بندگان خدا كه او خالصشان كرده ، ايشان را روزى مشخص است ؛ ميوهها و اكرام خاصى كه به آنان مىشود ، در بهشتهاى پر نعمت . »
1799 . « الم ، آن كتاب است ، ترديدى در آن نيست ، سبب هدايت تقوا پيشهگان است . . .
ايشان در مسير هدايت پروردگارشان هستند و هم ايشان رستگارانند . »
1800 . « اگر اهالى شهرها و روستاها ايمان آورده و تقوا پيشه كرده بودند ؛ بركات آسمان و زمين را بر روى ايشان مىگشوديم ، اما تكذيب كردند و ما آنها را به آنچه به دست آورده بودند ، مؤاخذه نموديم . »
1801 . « اى كسانى كه ايمان آوردهايد ! اگر تقواى خدا را پيشه كنيد ، قدرت شناخت حق از باطل را به شما عنايت كرده ، بديهايتان را زائل نموده و گناهانتان را مىبخشد و خدا صاحب و بخشندهء فضل و كرامت بزرگ است . »
1802 . « آنها كه ايمان آوردند و تقوا پيشه كردند ، آنها را در زندگى دنيا و آخرتمژده باد ، كلمات خداوند را تبديلى نيست ، آن همان رستگارى بزرگ است . »