114
زردى چهره از آثار رنج بيدارى شبانه
« اى احمد ! رنگ چهرهء زاهدان از رنج شبانه پريده و زرد است . »
قرآن كريم
1547 . « همانا در آفرينش آسمانها و زمين و آمد و شد شب و روز براى خردمندان نشانههايى است ، همانها كه ايستاده ، نشسته و خوابيده خدا را ياد مىكنند و در آفرينش آسمانها و زمين انديشيده و مىگويند : پروردگارا ! تو اين ( مجموعه ) را باطل و بىهدف نيافريدى ، تو منزّهى ! پس ما را از افتادن در آتش نگهدار . »
1548 . « آيا آن كه شبانگاه در حال سجده و قيام ، دست به دعاست ، از ( گرفتارى ) آخرت مىهراسد و رحمت پروردگارش را اميدوار است ( همچون جاهلى غافل است ؟ ) بگو آيا آنها كه مىدانند با آنان كه نمىدانند برابرند ؟ همانا خردمندان متذكر ( حقيقت ) مىشوند . »
1549 . « و بندگان خداوند رحمان ، آنها كه در زمين با آرامش و متانت راه مىروند و هرگاه نادانان آنان را ( به جسارت و بىادبى ) خطاب كنند به سلام و امن پاسخ دهند و آنان كه براى پروردگارشان شب را در سجده و قيام صبح مىكنند . »
1550 . « به نام خداوند بخشندهء مهربان ، اى گليم به خود پيچيده ، شب هنگام ، جز اندكى از آن را برخيز يا اندكى از نصف كم كن يا بر آن بيفزا و قرآن را با متانت و خوش تلاوت كن ، همانا ما سخنى بس سنگين بر تو فرو فرستاديم ، در حقيقت ، عبادت شبانه محكمتر ( به سوى خدا ) و گفتارى ارجمندتر و پايدارتر است . تو در روز مشغوليتها و آمد و شدهاى ( ظاهرى و فكرى ) فراوان و طولانى دارى . »
1551 . « به نام خداوند بخشنده مهربان ، طه ! ما قرآن را بر تو نازل نكرديم تا به سختى بيفتى ( و آن را نازل نكرديم ) مگر تذكر و يادآورى براى آنكه ( از خدا ) بترسد . »