1536 . « و حور العين مثل درّ محفوظ ، پاداشى است به آنچه انجام مىدادند . »
حديث
1537 . از امام باقر - عليهالسّلام - نقل شده است : از پيامبر - صلّى اللَّه عليهو آله وسلّم - درباره آيه :
« روزى كه پرهيزكاران را به ميهمانى خدا جمع كنيم » ، سؤال شد . حضرت فرمود : « يا على ! . . . خداوند جبار كه نام و يادش پر هيبت است ، به فرشتگانى كه با آنان هستند ، مىفرمايد : اولياى مرا در بهشت گرد آوريد و آنها را با خلايق نگه نداريد ، من پيشاپيش از آنها راضى شدهام و رحمت من بر آنها حتمى و قطعى شده است ، چگونه آنها را با نيكوكاران و بدكرداران يك جا نگه دارم ؟ پس فرشتگان ايشان را به سوى بهشت مىبرند ، وقتى به بهشت اعظم رسيدند ، فرشتگان ضربهاى مىنوازند كه صداى آن به تمام حورانى كه خداوند عزو جل براى اولياى خويش در بهشت آماده نموده است ، مىرسد . وقتى صدا را مىشنوند ، در كنار اولياى جمع مىشوند ، بعضى به هم مىگويند : اولياى خدا پيش ما آمدهاند . در را برايشان باز مىكنند و داخل بهشت مىشوند و همسران حورالعين ، آنها را گرامى مىدارند و به آنها خوش آمد مىگويند : و مىگويند ما چقدر مشتاق ديدار شما بوديم و اولياى خدا نيز به آنها همين گونه پاسخ مىگويند . . . وقتى مؤمن بر تخت مىنشيند ، تخت از خوشحالى به اهتزاز و هيجان در مىآيد و آن وقتى كه ولى خدا در جايگاه بهشتى مستقر مىشود ، فرشته خدمتگزار بهشت از او اجازه مىخواهد تا كرامت خداوند عز و جل نسبت به او را تبريك و تهنيت بگويد . غلامان و كنيزان آن مؤمن به او مىگويند : منتظر باش ، ولىّ خدا بر تخت تكيه زده و همسر حورالعين او آمادهء خدمتگزارى و شرفيابى است ، براى ديدن ولىّ خدا صبر كن . . . پس همسر حور او از خيمهاش خارج شده ، به سوى ولى خدا مىرود ، در حالى كه كنيزكان اطراف او را گرفتهاند و هفتاد حلّه مشكين و عنبرين بافته از ياقوت و درّ و زبرجد بر تن و تاجى از كرامت بر سر دارد . . . و خوشتر از آن اين است كه هر
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 363
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣٦٣