1482 . « او آن كسى است كه آسمانها و زمين را در شش دوره آفريد ، سپس بر عرش به نحو يكنواخت توجه فرمود ، آنچه در زمين فرو مىرود و از آن بيرون مىآيد و آنچه از آسمان فرو مىبارد و به سوى آن بالا مىرود مىداند و او با شماست هرجا باشيد و خداوند به آنچه انجام مىدهيد بيناست ، حكومت آسمانها و زمين از آن اوست و امور عالم به سوى او بر مىگردد . »
1483 . « خدايى كه آسمانها را بدون پايه و ستونى كه آن را ببينى برافراشت ، سپس به عرش به نحو يكنواخت توجه فرمود و خورشيد و ماه را به فرمان درآورد ؛ همگى تا زمانى معيّن در گردشند ، كار را او سامان مىدهد ، نشانهها را به تفصيل و تشريح عرضه مىكند ، شايد به ديدار پروردگارتان يقين كنيد . »
حديث
1484 . در دعاى صباحى كه از امامحسن عسكرى - عليهالسّلام - نقل شده است ، آمده است : « اى بزرگ هر بزرگى . . . اى آنكه او را نورى خاموش نشدنى است ، اى آنكه عرش او برتر از هر چيزى است . . . »
1485 . احمد بن محمد برقى در حديث مرفوعى نقل مىكند : جاثليق از اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - سؤال كرد : آيا خداوند ، عرش را حمل مىكند يا عرش ، خداوند را حمل مىكند ؟ اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - فرمود : خداوند حامل عرش و آسمانها و زمين و تمام آنچه در آنها و در بين آنهاست مىباشد و خود مىفرمايد : خداوند ، آسمانها و زمين را از اينكه فروافتد نگه مىدارد و اگر فرو افتد ، هيچ كس غير او را توان نگهدارى آنها نيست ، همانا او بردبار و آمرزنده است ، . . . پس هر چيزى كه حمل مىشود ، در واقع خداوند به نور و عظمت و قدرت خويش آن را حمل مىكند و او خود مستقلًا قدرت ايجاد بر ضرر و نفع و مرگ و زندگى و برانگيخته شدن ندارد ، بنابراين همه چيز محمول است و خداوند تبارك و تعالى نگهدارندهء زمين و آسمان ، از اينكه فروافتند و محيط به آسمانها و زمين و همهء اشيا است و زندگى و حيات و نور همه چيز ، اوست و خداوند منزّه است از آنچه ديگران مىگويند ، تنزيهى بلند و بزرگ . . . »
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 321
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣٢١