1479 . اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - هنگام تلاوت آيه : « مردانى كه داد و ستد زندگى ، آنها را از ياد خدا باز نمىدارد . » ، فرمود : « خداوند سبحان ، ذكر و ياد خود را مايه روشنى و صفاى دلها قرار داد كه با آن سنگينى گوش و كورى چشم از بين رفته و شنوا و به وسيلهء آن بينا مىگردى و سركشى را كنار گذاشته فرمانبر مىشوى ، خداوند منعم بىرقيب هميشه و در هر دوره و زمانى بندگانى دارد كه در دلها و انديشهء آنان با ايشان نجوا مىكند و در عقل و شعورشان با آنها گفتگو مىنمايد و در نتيجه ، نور بيدارى در گوش و چشم و دلشان درخشش مىيابد . . . »
بيان
از آنجا كه در اين بخش حديث ، لفظ « عرش » آمده است ، مطالبى پيرامون معناى آن ذكر مىشود :
گفتارى دربارهء معناى عرش خداوند سبحان
قرآن كريم
1480 . « خداى شما كسى است كه آسمانها و زمين را در شش دوره آفريد ، سپس بر عرش به نحو يكنواخت توجه فرمود ، او كار را تدبير مىكند ، هيچ واسطهاى به غير اذن و ارادهء او نيست ، او خداى شماست پس او را بپرستيد . آيا ( با اينهمه ) متذكر ( و يادآور حقيقت ) نمىشويد ؟ »
1481 . « خدايى كه آسمانها و زمين و آنچه را در ميان آنهاست ، در شش دوره آفريد و سپس بر عرش به نحو يكنواخت توجه فرمود ، جز او سرپرست و وسيلهاى نداريد . آيا ( با اين همه يادآور حقيقت و ) متذكرّ نمىشويد ؟ كار را از آسمان به سوى زمين انتظام مىدهد سپس در روزى كه ميزان آن به حساب شما هزار سال است ، به سوى او بالا مىرود . »
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 319
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣١٩