روى آورد ، بايد خدا را بسيار حمد كند . »
1209 . امام صادق - عليهالسّلام - فرمود : « خداوند هيچ نعمتى ، هر چند بىحدّ و حساب ، به بنده عطا نفرمود ، و خدا را بر آن حمد كرده باشد مگر اينكه توفيق اين حمد ، برتر و ارزشمندتر از خود نعمت است . »
1210 . پيامبر - صلّى اللَّه عليهو آله وسلّم - فرمود : « كسى كه از طعام بهره مىبرد و آن را شكر مىگذارد ، پاداشى چون روزهدار مقبول دارد و آنكه در عين راحتى و سلامت ، سپاسگزارى مىكند ، پاداش كسى را دارد كه در گرفتارى و مصيبت شكيباست و انسان توانمند شكرگذار ، اجرى چون محروم و نادار قانع دارد . »
1211 . از امام صادق - عليهالسّلام - است : « به هر كس كه نعمت سپاسگزارى عطا داده شده ، فزونى نعمت نيز داده شده است . خداوند مىفرمايد : « اگر سپاسگزارى كنيد ، بر شما مىافزاييم . »
1212 . نيز از آن حضرت نقل شده است : « سپاسگزارى نعمتها ، پرهيز از حرام است و كمال شكرگزارى به اين است كه انسان بگويد « الحمدللَّه » .
1213 . از اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - نقل شده است ، در وصف پرهيزكاران : « روز را شب مىكند ، در حالى كه همّ و غمّش شكر نعمتها است . »
1214 . « ستايش مخصوص خدايى است كه حمد را كليد ياد خويش قرار داد و سبب زياد شدن فضل و راهنماى رسيدن به نعمتها و درك عظمتش قرار داد . »
1215 . « خداى را براى آنكه به من توفيق شكر نعمتهايش را عطا فرمود ، ستايش مىكنم . »
1216 . « خدا را به هر چه اتفاق افتاده ، حمد مىكنيم . »
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 203
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٢٠٣