فرمود : « خداوند در روى زمين ، بندگانى دارد كه براى رفع نيازهاى مردم در تلاشند ، ايشان روز قيامت درامانند و هر كس دل مؤمنى را شاد كند ، خداوند در قيامت دلش را شاد مىكند . »
1120 . از مفضّل نقل شده است كه گفت : از امام صادق - عليهالسّلام - سؤال شد :
« كمترين حق مؤمن بر برادرش چيست ؟ فرمود : اينكه در آنچه خود بدان محتاجتر است ، خود را بر او ترجيح ندهد . »
1121 . امام صادق - عليهالسّلام - فرمود : « به وسيله همدردى و هميارى با برادران خود ، به خدا نزديك شويد . »
1122 . اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - در وصيتش به محمد بن حنفيه فرمود : « خود را با دوستى ورزيدن و مهربانى ، همراه و به آن متعهد كن و نفس را بر زحمات مردم به شكيبايى وادار و از جان و مالت براى دوستت بگذر و براى آشنايانت مجالست و همصحبتى و براى عموم مردم خوشرويى و محبت و براى دشمنت عدل و انصاف مقرر كن ؛ ( اما ) نسبت به دين و آبرويت ، در برابر تمام افراد ، بخيل و صرفهجو باش كه اين براى سلامت دين و دنيايت بهتر است . »
بيان
از اينكه خداوند سبحان اين ويژگى را از ويژگيهاى نيكان و اهل آخرت شمرده است ، پسنديده بودن آن نسبت به تمام مؤمنين ، خيرخواه بودن و نفع رساندن نسبت به تمام انسانها ، مؤمن و كافر ، شايسته و بدكار و فقير و غنى فهميده مىشود ؛ چنانكه لفظ « ناس » ، « مردم » ، در اين بخش از حديث نيز به چنين مطلبى اشاره دارد .
نيز از قرآن و روايات بر مىآيد بر مؤمن سزاوار و لازم است ، اين ويژگى را در تمام شؤون زندگى فردى و اجتماعى ، خانواده ، همسايه ، دوستان و مردم بلكه با دولتها و ملتها به كار بندد . در بيان آيات و رواياتى كه در توضيح بخش 29 و 74 به بعضى از نمونههاى آن اشاره شد . ضمن آنكه حديث وصيت اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - به پسرش كه متعهد كردن نفس به دوستى ورزيدن و رعايت عدل و انصاف نسبت به دشمنان را سفارش مىكند ، بر اين عموميت و اطلاق دلالت مىكند .
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 167
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص١٦٧