1064 . « عقل ، هدايت مىكند و نجات مىدهد و نادانى ، گمراهمىكندو هلاك مىنمايد . »
1065 . « عاقل ، وقتى دانست عمل مىكند و به هنگام عمل ، اخلاص پيشه مىسازد و چون به اخلاص رسيد ، گوشه گير مىشود . »
1066 . « عاقل ، وجودش را در آنچه برايش سودى ندارد ، تباه نمىكند و آنچه را كه برايش باقى نمىماند ، كسب نمىكند . »
1067 . « عاقلترين مردم كسى است كه زندگيش را بهتر محاسبه و ارزيابى كرده و به اصلاح به آخرتش بيش از ديگران اهتمام مىورزد . »
1068 . « عاقل كسى است كه امروز ، ملاحظهء فردا را مىكند و در راه رهايى نفس خويش مىكوشد و براى روزى كه از ورود به آن چارهاى نيست و راه فرارى از آن وجود ندارد ، كار و تلاش مىكند . »
1069 . « از بدىهاى عقل ( كيد و نقشه ريزى ) و زشتى لغزشها به خدا پناه مىبريم و از او يارى مىجوييم . »
1070 . « جز عقل حقيقت شناس و نفس خوددار ، چيز ديگرى نزد خدا فزونى و بركت ندارد . »
1071 . « شايسته است كه عاقل با جاهل ، همان گونه روبرو شود كه طبيب با بيمار . »
1072 . « عاقل بايد آنگاه كه آموزش مىدهد ، درشتى نكند و هنگامى كه آموزش مىبيند ، عزت نفس و كبر نداشته باشد . »
1073 . « عالم كسى است كه علمش او را به پارسايى ، پرهيزكارى و بىرغبتى به دنيا و شيفتگى به بهشت جاويد دعوت كند . »
1074 . « اى بسا دانشمندى كه علمش او را از بين ببرد . »
1075 . « لغزش عالم ، جهان را تباه مىكند . »
بيان
از مجموع آيات و رواياتى كه ذكر شد ، روشن مىشود ، صورت مادى انسان به خودى خود اقتضاى جهل و نادانى را دارد . از اين رو به تصرف در اشياء و بهرهمندى از آنها در حد اعتدال و متناسب با صورت بشرى قانع نيست و دوست دارد به آنچه ميل و هوسش
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 151
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص١٥١