عَذابٌ أَلِيمٌ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ . . . »
هر چند خداوند متعال تبيين نفرموده است كه اين عذاب دنيايى چيست ، اما شايد همان اثر بدى باشد كه در نفس عيبجو باقى مىماند يا تبعات طبيعى عمل عيبجويى - كه همان نفرت متقابل و درگيرى در جامعه است - منظور باشد يا عذاب ديگرى كه ما از آن بىخبريم ، چنانكه خداوند متعال فرمود : خداوند مىداند و شما نمىدانيد .
همچنين خداوند سبحان در كلامش به نكتهاى دقيقتر و لطيفتر اشاره فرموده و آن اين است كه هر چند بيان بدىها و عيبهاى مردم ناپسند است ، علاقهء به يادآورى و گسترش آنها نيز مذموم و زشت است و دو عذاب دنيا و آخرت را در پى خواهد داشت و اين مطلب ، تأمل و دقت بيشترى مىطلبد .