حديث
483 . سليمان بن مهران مىگويد : « بر امام صادق - عليهالسّلام - وارد شدم و در حالى كه عدهاى از شيعيان نزد ايشان حاضر بودند ، شنيدم كه مىفرمود : « اى گروه شيعيان ! براى ما زينت و مايه افتخار باشيد و مايه عيب و ننگ و عار ما نباشيد ؛ با مردم به نيكويى سخن بگوييد و زبانتان را نگهدارى كنيد و آنها را از سخن گفتن زيادى و حرفهاى زشت باز داريد . »
484 . پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله و سلم - فرمود : « خداوند رحمت كند بندهاى را كه سخن خير گفت و سود برد و از حرف بد ، زبان بست و در امان ماند . »
485 . محمد بن سليمان مىگويد : « مردى ، دهنهء مركب پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله و سلم - را گرفت و عرض كرد : اى پيامبر ! بهترين اعمال چيست ؟ حضرت فرمود : اطعام كردن و سخن نيكو گفتن . »
486 . امام كاظم - عليهالسّلام - از پدران بزرگوارش - عليهمالسّلام - نقل مىفرمايد كه :
« اميرالمؤمنين على بنابىطالب - عليهالسّلام - از كنار مردى كه زياد حرف مىزد عبور كرده ، در برابرش ايستاد و فرمود : فلانى ! تو در برابر دو فرشتهاى كه بر گفتار و اعمالت ناظرند ، نامهء عملى را پر مىكنى كه آن را نزد پروردگارت مىبرند ؛ پس آنچه به دردت مىخورد بگو و از آنچه را برايت فايدهاى ندارد ، بگذر . »
487 . پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله و سلم - فرمود : « خوشا به حال كسى كه زيادى مالش را ببخشد و زيادى گفتارش را نگهدارد . »
488 . « پيامبر - صلّى اللَّه عليه وآله و سلم - فرمود : « هر كس سخنش را جزء عملش بداند ، سخنش كم شده و جز در آنچه برايش مفيد است ، جارى نمىشود . »
489 . اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - مىفرمايد : « اى مردم ! در انسان ده خصلت وجود دارد كه زبان ، آنها را آشكار مىكند : زبان ، گواهى است كه از اندرون خبر مىدهد ، داورى است كه به مرافعات پايان مىدهد ، گويندهاى است كه به واسطهء آن پاسخ داده مىشود ، واسطهاى است كه به سبب آن رفع نياز مىشود ، بيان كنندهاى است
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 337
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣٣٧