445 . اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - مىفرمايد : « هر كس خندهاش زياد شود ، دلش مىميرد . »
446 . « در نادانى انسان همين بس كه بىمورد مىخندد . »
447 . « در هنگام شوخىها ، داستانهاى خندهدار و مطالب عجيب ، وقار خود را حفظ كنيد . »
448 . « بهترين خنده ، تبسّم است . »
449 . « خنده را زياد مكن كه هيبتت از بين مىرود و مزاح بسيار نكن كه خوارت مىسازد . »
بيان
از آيهء كريمه و سخنان معصومين - عليهمالسّلام - روشن مىشود كه صرف خنديدن ، نامطلوب و مبغوض نيست ؛ بلكه آن چه ناپسند است ، خندهاى است كه ، حاكى از غفلت انسان از گذشته و حال و آيندهاش باشد ؛ چنانكه در حديث معراج آمده است : « مىخندد و نمىداند كه من از او خشنود يا بر او خشمگينم . » بنابر اين علت مذموم بودن خنده ، غفلت انسان از خشنودى و خشم خداوند است و نيز در آيه :
« . . . . جزايى است بر آنچه كردهاند . » نهى از خنده ، به دليل گناهانى است كه مرتكب مىشوند .
همچنين از جمله موارد خندهء ناپسند ، خنده بىمورد ( روايت اوّل و هفتم ) و خندهء زياد ( روايات سوم و چهارم ) است نه اصل خنده .
قرآن كريم نيز خنده براى مسخره كردن و دست انداختن مؤمنان را مذموم و ناپسند معرفى مىفرمايد .
بنابر اين به طور خلاصه مىتوان گفت : خنده ، به خودى خود ناپسند نيست و اگر
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 309
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣٠٩