ساحت پروردگار ، منافاتى ندارد . پس هر كس در جستوجوى روزى حلال برآيد و تلاش و تدبير خودش و اسباب ظاهرى را رازق و مستقل در تأثير نپندارد و تنها خداوند را رازق و قدرتمند بر هر كار بداند ، مرتكب عملى كه با توكل منافات داشته باشد ، نشده است .
35
خنديدن در حال غفلت از خشنودى يا خشم خدا بر خود
« در شگفتم از بندهاى كه نمىداند من از او خشنود يا بر اوخشمگين هستم و مىخندد . »
احاديث وارده در بارهء ستايش خشنودى و نكوهش ناخشنودى
431 . از اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - در كتاب « غرر و درر » آمده است : « در پى خشنودى خدا باش ، از خشم او بپرهيز و از ترس او لرزان و دلنگران باش . »
432 . « با خشنود بودن به تقدير خداوند ، خشنودى او را طلب كن . »
433 . « خشنودى خدا را به دست آور و از خشمش بپرهيز ؛ زيرا او تو را به عذابش دلالت نمىكند . »
434 . « خشنودى خداوند سبحان ، هدف نهايى است . »
435 . « خشنودى خداوند سبحان همراه و منوط به اطاعت از اوست . »
436 . « خشنودى پروردگار ، نهايت مطلوب است . »
437 . « نشانهء عاقبت به خيرى ، چيزى استكه كاشف از خشنودى خداوندسبحان باشد . »
438 . « پروردگارا ! خشنودى خويش را بر ما ارزانى دار و از اينكه دست نياز پيش غير تو دراز كنيم ما را بى نياز فرما . »
بيان
دربارهء پسنديده بودن خشنودى و ناپسند بودن خشم به همين چند كلام مولا اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - بسنده مىكنيم .