از من باز دارد ، بيشتر و برتر از آنچه همگان از من مىخواهند به او مىدهم . »
155 . در دعايى كه اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - به نوف بكالى آموخته ، آمده است : « خدايا هر كس كه حرص و زياده خواهى در ذكر تو او را از كارهاى ديگر بازنداشت و سفر براى تقرّب به تو او را به خود مشغول نكرد ، زندگيش مرگ و مرگش سراسر حسرت است . »
156 . امام صادق - عليهالسّلام - فرمود : « هر كس در ميان غافلان و بىخبران ، در ياد خدا باشد ؛ چون مجاهد در راه خدا در جمع دشمنان خداست . »
بيان
چنان كه بيان شد ، زهد داراى سه مرحله است : « زهد براى دنيا » ، « زهد نسبت به دنيا » و « زهد در دنيا » و از آنجا كه پيامبر ، از روش رسيدن به زهد از خداوند سؤال كرده است ، ناگزير جواب هم در صدد توضيح راهى است كه سالك بايد با طى آن ، به اين مرحله از زهد برسد ، نه اينكه در مقام توضيح اصل معنى زهد باشد .
نيز در توضيح عبارت « در دنيا زاهد باش » معلوم شد كه مقصود از زهد در دنيا ، دست كشيدن كلى و يكسره از نعمتهاى دنيايى نيست ؛ بلكه مقصود ، دل كندن از دنيا ، مشغول نشدن به آن و فراموش نكردن خداست ، در عين حالى كه از نعمتهاى دنيا هم استفاده مىشود . بنابراين بهرهبردارى به قدر رفع حاجت و كفاف از خوردنى ، نوشيدنى و پوشيدنيها و نيندوختن براى آينده كه دومين مرحله زهد به حساب مىآيد ، تأثير قابل توجّهى در رسيدن به مرحلهء سوّم زهد يعنى « زهد در دنيا » دارد . ايشان در ادامهء حديث مىفرمايد : « هميشه به ياد من باش . » ، اين مطلب شاهدى است بر اينكه دستور بهرهمندى از دنيا در حد كفاف براى ادامهء ياد خداوند متعال است ، بنابراين هر بهرهورى و لذّت جويى كه مانع ادامهء ياد خدا نباشد ، كارى جايز و رواست ، چه كسب و جمع مال باشد و چه پوشيدن لباسهاى
سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 155
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص١٥٥