تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سر الإسراء في شرح حديث المعراج (فارسى) — صفحة 129

مساهمون:

ص١٢٩
از پاره‌هاى تن من پركنند . از روزى كه به قلم تقدير رقم خورده است ، گريزى نيست . خشنودى خدا ، خشنودى ما خاندان است . بر بلا و آزمايشش صبر مىكنيم و او پاداش صابران را به كمال خواهد داد . » 113 . در همين حديث معراج ، در باب بخشش‌هاى خداوند به كسانى كه براى خشنودى او كار كنند ، آمده است : « آن‌گاه كه فرشتهء مرگ بر او فرود آيد به او بشارت مىدهد : خوش آمدى ! خوشا به حالت . . . او مىگويد : من به رضوان و خشنودى خدا و كرامت او راضى هستم و روح از بدنش خارج مىشود . » تا آن‌جا كه مىگويد : « خداوندا تو خود را به من شناساندى ، پس من به تو از تمام آفريده‌هايت بى نياز شدم . به عزّت و جلالت سوگند ! اگر خشنودى تو در آن باشد كه پاره پاره شوم يا هفتاد بار به سخت‌ترين مرگ‌ها كشته شوم ، خشنودى تو براى من از هر چيز ديگرى بهتر است . . . » 114 . حضرت موسى - عليه‌السّلام - عرض كرد : « پروردگارا نشانهء خشنوديت از بنده چيست ؟ خداوند وحى فرمود : هرگاه ديدى بنده‌ام را براى فرمانبردارى از خودم آماده ساختم و او را از گناه و سرپيچى بر كنار داشتم ، پس همان نشانهء خشنودى من از اوست . » 115 . على - عليه‌السّلام - مىفرمايد : « خشنودى خدا را طلب كن و از خشمش دورى جو ، كه تو توان ايستادگى در برابر عذاب او را ندارى . » 116 . نيز آن حضرت مىفرمايد : « خشنودى خدا را با خشنودى خودت از تقديرات الهى به دست آور . » 117 . نيز آن حضرت مىفرمايد : « حدّ نهايى خواستهء انسان ، در خشنودى خداست . » 118 . امام زين‌العابدين - عليه‌السّلام - مىفرمايد : « وقتى اهل بهشت به بهشت داخل شوند . . . خداوند جبّار رو به جانب ايشان كرده و مىفرمايد : دوستان من ! و اى فرمانبرداران من ! اى ساكنان بهشت در جوار من ! آيا مايليد شما را به چيزى بهتر از آن‌چه درآنيد خبر دهم ؟ اهل بهشت مىگويند : پروردگارا بهتر از آن‌چه در آن هستيم چيست ؟ ما در آن‌چه دلخواهمان است ، غرقيم و ديدگانمان در جوار تو خداى كريم از نعمت‌ها روشن گشته است . » حضرت فرمود : « خداوند دوباره همان كلام را براى