12
برخوردارى از نعمت ياد ، محبّت و رضاى خداوند متعال
« نعمت و بهرهورىشان در دنيا ياد من ، محبّت منو خشنودى من از آنهاست . »
قرآن كريم
89 . « براى آنان ، نعمتهايى جاويد و پايدار است . »
90 . « كسانى را كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته انجام دادند ، بهشتهايى سرشار از نعمت است . »
91 . « پس اگر از مقرّبان درگاه خدا باشد ، در آنجا برايش آسايش و بهرهمندى از نعمتهاى دائمى بهشت مهيّاست . »
92 . « همانا نيكان ، در نعمتها غوطه ورند . »
93 . « در چنين روزى ، از شما دربارهء نعمتها بازخواست شود . »
94 . « و چون بنگرى ، در آنجا ، نعمتى سرشار و كشورى و قدرتى بزرگ بيابى . »
95 . « مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم . »
96 . « نماز را بپادار كه همانا نماز از پليدى و زشتى باز مىدارد و البته ياد خدا برتر است و خداوند به آن چه مىكنيد ، آگاه است . »
97 . « اگر خدا را دوست داريد ، مرا پيروى كنيد تا خدا شما را دوست بدارد و گناهانتان را ببخشايد كه او آمرزنده و مهربان است . »
98 . « اى مؤمنان ، اگر كسانى از شما از دينشان برگردند ، به زودى خداوند گروهى را خواهد آورد كه ايشان را دوست مىدارد و ايشان هم او را دوست مىدارند . »