به معناى جامهى رويين همانند لباس راهبان و يا هر لباس رويين كه از مو بافته شده باشد .
مشاشى : منسوب به مشاش ، نام محلى .
مُشتُولى / مُستُورى : منسوب به مشتول روستايى در مصر .
مُشكان : 1 . روستايى از نواحى همدان ؛ 2 .
نام جدّ .
مشكيانى : منسوب به جدّ به نام مشكيان .
مشهدى : منسوب به مشهد ، شهر بزرگ و معروف كه بارگاه امام هشتم حضرت علىّ بن موسى الرّضا ( ع ) در آن واقع است .
مصرى : منسوب به كشور معروف مِصْر واقع در شمال شرقى آفريقا .
مصمودى : منسوب به مصموده ، قبيلهاى از قبايل بربر .
مِطرَف : لقب عبداللَّه بن عمرو بن عثمانبن عفّان .
مُطَوَّعى : نامى كه به جهادگران و مرزبانان داوطلب مسلمان اطلاق مىشده است .
مظفر آبادى : منسوب به مظفرآباد ، از نواحى ترشيز خراسان .
مَعافرى / معافيرى : منسوب به قبيلهى مَعافر ، منشعب از قبيلهى بزرگ قحطان .
مُعاوى : منسوب به قبيلهى معاويه : 1 .
منشعب از قبيلهى بزرگ اوس يا كَنده ؛ 2 .
نام جدّ .
مُعتزِل : گوشهگير ، كسى كه از تودهى مردم كنارهگيرى نموده باشد .
مَعْلاة : گورستانى واقع در فيما بين مكه و بدر .
معمّر : كهنسال .
مَغازلى : منسوب به مَغازِل جمع مَغْزَل و يا مَغْزِل و يا مُغْزَل به معناى : 1 . ابزارى است كه با آن پشم و پنبه و مانند آن ريسيده و تافته مىشود ؛ 2 . كسى كه پيشهاش ساختن چنين وسيلهاى باشد ؛ 3 . سازندهى پُتك كه براى كوبيدن غلّات به كار مىرود .
مغرب : اين واژه در اصطلاح جغرافياى بلاد اسلامى ، مغرب كشورهاى شمال آفريقا ، تونس ، الجزاير ، ليبى و مراكش ( مغرب كنونى ) را شامل مىشود .
مغول : قوم معروف ، ساكن در كشور مغولستان ، شمال چين و نواحى ديگر .
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 384
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص٣٨٤