( 3467 ) امير نظامالدّين ، محمود حسينى شيرازى ، ملقب به داعى الى اللَّه « 1 »
فاضل و كامل و صاحب مقامات و كرامات و از شاگردان مرشدالدّين ابواسحاق بهرانى است و سپس به خدمت شاه نعمت اللَّه ولى نورالدّين رسيد و تكميل يافت . سال 868 يا 869 در سن بيش از 60 سالگى به رحمت حق پيوست . مزارش در خارج شهر شيراز واقع است . 30 سال مردم را بر فراز منبر به حقايق و معارف دعوت مىكرد .
تأليفات زيادى دارد .
پنجاه هزار بيت ، سه ديوان غزليات موسوم به قدسيّات و واردات و صادرات و نيز مثنوياتى دارد هر كدام به اسمى : شرح گلشن راز ؛ شرح مثنوى مولوى ؛ رساله خيرالزّاد ؛ كتاب محاضر السيد فى احوال خير البشر ؛ رساله بيان عيان فى الحقائق ؛ رساله جواهر الكنوز در شرح رباعيات شيخ سعدالدّين حموى ؛ رساله نظام و سرانجام ؛ رساله ثمرة الحبيب ؛ رساله قلب و روح ؛ مرآة الوجود ؛ رساله چهار مطلب ؛ رساله فوائد فى نقل العقائد ؛ رساله اشارة الثقال ؛ رساله ترجمة الاخبار العلوية ؛ رساله كميليّة ؛ اسوة الكسوة ؛ معرفة النفس ؛ تلويحات الحرميّه ؛ سلوة القلوب ؛ مراشد الرّموز ؛ لطايف راه روشن ؛ كلمات باقية ؛ ديباچه جمال و كمال تحرير الوجود المطلق ؛ ترجمه رساله محيىالدّين ؛ رساله لمعه ؛ رساله معنى المحبة ؛ تحفة المشتاق ؛ كشف المراتب ؛ رساله ولايت و . . .
گفتار
- هر چه پيدايى دارد ، پيدايى ذات و صفات و افعال و آثار حق تعالى است . اما پيدايى كه
هامش
( 1 ) . حُسَينى : منسوب به جدّ : حضرت امام حسين سيّدالشّهداء - عليه السّلام - ؛ شيرازى : منسوب به شيراز شهر معروف و قديمى ، مركز استان فارس .