از زمرهى عارفان است كه در همت و عبادت و غلبه حال شهرت داشت و صاحب كرامت بود . شاگردان زيادى نيز داشت . سال 932 در مصر دار دنيا را وداع گفته و در زاويه خود به خاك سپرده شد . در خط بينالصّورين ، وى را وقايع زيادى است . « 1 »
( 3165 ) مولانا محمد بن سعد زاهد
اهل معرفت و استاد ابوبكر محمد بن عمر حكيم وراق ترمذى - قرن سوم - است . « 2 »
( 3166 ) ابوالمعالى محمد سعيد حسنى ملقب به سرخ على
عارفى گرانمايه و داماد نور علىشاه محمد على - متوفى به سال 1212 - است .
طوطى خانم ، صبيه نور على شاه بعد از سال 1270 از دنيا رفت . « 3 »
( 3167 ) ابوهاشم زاهد ، محمد بن سعيد صوفى فديم
صاحب صفا و وفا و عبادت و تحقيق و معاصر سفيان ثورى - متوفى به سال 161 - است . اصلش كوفى بود و در شام مىزيست . « 4 »
هامش
( 1 ) . طبقات شعرانى ، ج 2 ، ص 115 .
( 2 ) . ر . ك : شرح حال وراق .
( 3 ) . طرائق الحقائق ، ج 3 ، ص 91 .
( 4 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 1 ؛ حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 112 و 225 . وى به ابوهاشم صوفى شهرت داشته ؛ لذا تمام يا اكثر شرح حال نويسان اسم وى را ننوشتهاند و ممكن است وى غير از ابوهاشم زاهد باشد كه در حرف الف ذكر شد ، به جهت تاريخ ابوعبداللَّه براثى كه از اقران وى بوده ذكر گرديد و الّا بعضى از كلمات و گفتار ايشان در هر دو مورد آمده است .