( 3018 ) سيد محمّد تقى بن سيّد عبدالرّضا موسوى خشتى « 1 »
عالمى جليل و متكلّمى فاضل از اتقيا و ابرار است . حدود سال 1275 به ديار باقى شتافت . « 2 »
( 3019 ) ميرزا محمد تقى بن ميرزا كاظم كرمانى ، ملقّب به مظفّر على شاه
از اعاظم فضلا و اهل معرفت متأخّرين است . در علوم عقلى و نقلى يكتا و شاگرد اخلاقى مشتاق على ميرزا محمد تربتى بود و پس از قتل استاد به تربيت سالكين پرداخت و غزليّات و ترجيعات و قصايد و قطعاتى سروده و به نام استاد نام كرد . سال 1215 در كرمانشاه وى را مسموم نمودند و بدين طريق به رحمت الهى پيوست .
وى را تأليفاتى است از جمله : مجمع البحار در تفسير سوره حمد ؛ تفسير سوره حمد منظوماً به نام سبع للثانى ؛ رساله كبريت احمر ؛ ديوان مشتاقيه ؛ بحرالاسرار ؛ ترجمه طرائق الحدائق .
شعر
- در راه عشق آن صنم هر گه تو را آيد حرج * در صبر ثابت كن قدم كالصّبر مفتاح الفرج
يك دم مياسا از طلب زآن رو كه من جَدَّ وَجَد * ميزن در دل با ادب زيرا كه من لجّ ولج
هامش
( 1 ) . خشتى : منسوب به خشت ، روستايى از استان فارس .
( 2 ) . طبقات اعلام الشيعه ( الكرام البرره ) ، ج 1 ، ص 220 ، شمارهى 450 .