( 2965 ) خواجه محمد باباسى
صاحب كرامت و از خلفاى خواجه على رامينى معروف به خواجه عزيزان است .
خواجه بهاءالدّين نقشبنديه محمد بن محمد بخارى - متوفى به سال 791 - مژده ولادت وى را داد .
حكايت
- بهاءالدّين محمد بن محمد گويد : چون خواستم متأهل شوم ، جدّ من مرا به خدمت وى فرستاد ، در سُماسى . چون به خدمتش رسيدم ، مرا نياز و تضرّعى پيدا شد ، به مسجد باباسماسى شدم ، دو ركعت نماز گذاشتم سپس سر به سجده گذاشته و تضرّع و زارى نمودم ، در آن ميان به زبانم گذشت كه : الهى ! كشيدن بار بلاى خود و تحمل محنت و محبت خود را كرامت فرما . چون صبح خدمت خواجه رسيدم فرمود : در دعاى خود چنين بايد گفت : الهى آن چه رضاى حضرت تو در آن است . اين بنده ضعيف بر آن دار به فضل و كرم خود . اگر خداوند به حكمت خود به دوستى بلا فرستد ، به عنايت خود آن دوست را قوت آن بار دهد و حكمت آن را بر وى ظاهر سازد ، به اختيار طلب بلا دشوار است ، گستاخى نبايد كرد . « 1 »
( 2966 ) بابا مزيد مولانا محمد
عارف بزرگوارى است كه در علوم ظاهرى و باطنى سرآمد روزگار و شاگرد اخلاقى شيخ شهابالدّين يحيى سهروردى بود . در قريه عموديزج « 2 » از اعمال تبريز متولد گشت
هامش
( 1 ) . همان ، شمارهى 442 .
( 2 ) . ديزج : روستايى در نزديكى شهر زنجان .