( 2816 ) لسانى شيرازى
عارف موحدى است كه چندى در بغداد و مدتها در تبريز به سر برد و سال 940 از دنيا رفت . مزارش در سرخاب تبريز قرار دارد . اشعار بسيارى سروده ، متأسفانه درست جمعآورى نشده است . « 1 »
( 2817 ) لسانى متّقى
اهل معرفت و مستجاب الدعوه است . مزارش در تبريز قرار دارد . بر سنگ قبر مزارش اين رباعى را كه خود فرموده نگاشتهاند :
گويند لسانى گسلد از بندش * در خاك شود وجود حاجتمندش
حقّا كه از فوق دلش سر نزند * جز مهر علىّ و چهارده فرزندش « 2 »
( 2818 ) مولانا لطف اللَّه نيشابورى
سالكى صاحب جاه است كه با نورالدّين شاه نعمت اللَّه ولى ملاقات نمود . در قدمگاه حضرت ثامن الائمه خلوت گاه عبادتى داشت و سال 786 دار دنيا را بدرود گفت . وى را اشعارى است كه اغلب در مدايح ائمه - عليهمالسّلام - مىباشد .
شعر
- حجاب ره آمد جهان و مدارش * ز ره تا نيندازدت بر مدارش
هامش
( 1 ) . طرائق الحقائق ، ج 3 ، ص 57 .
( 2 ) . روضه اطهار ( تاريخ حشرى ) ، شمارهى 102 .