گفتار
- يكى از رهبان را بر در بيتالمقدس چون حيرتزدهگان ديدم ، گفتم : مرا وصيّتى كن ، گفت :
« كن كرجل احتوشته السّباع ، فهو خائف مذعور ، يخاف أن يسهو فتفترسه ، أو يلهو فتنهشه ؛ فليلُه ليل مخافة إذا أمن فيه المغتّرون ، ونهاره نهار حزن إذا فرح فيه البطّالون . »
مانند كسى باش كه درندگان او را به وحشت انداخته ، پس او ترسناك و دل نگران است ، مىترسد كه غفلت كند و او را قطعه قطعه كند يا سرگرم شود و او را نيش بزند ، پس شبش شب ترسناكى است وقتى كه فريبخوردگان در آن ايمن هستند و روزش روز حزنى است وقتى كه به بيهودگان در آن خوشحالى مىكنند .
چون خواست برود ، گفتم :
« زدنى ، قال : إنّ الظمأن يقنع بيسير من الماء . »
زيادتر بگو برايم ، گفت : به راستى تشنه با كمى از آب سير مىشود . « 1 »
( 2749 ) قُرْبَنْج
از بزرگان اهل معرفت و كاملان ولايت و فراست است . قبل از قرن چهارم زندگى مىكرد . « 2 »
هامش
( 1 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 444 ؛ كشكول شيخ بهايى .
( 2 ) . رشحات عين الحياة ، نفحات الانس ، شمارهى 424 .