روح و ريحان نيست .
- « لن يتقرّبَ العباد إلى اللَّه بشىء أفضل من الفرائض ، الفرائض رؤس الأموال ، و النوافل الأرباح . »
بندگان به خداوند هرگز نزديك نمىشوند به چيزى برتر از واجبات ، واجبات سرمايه است و مستحبات سود است .
- « شغلُك فى نفسك ، و لايكون شغلك فى غيرك ، فمن كان شغلُه فى غيره فقد مكر به . »
اشتغال تو در خودت بايد باشد و اشتغالت نبايد در غير خودت باشد ، پس كسى كه اشتغالش در غير خود باشد فريب خورده است .
- « لو أنّ الدّنيا بحذافيرها عرضت علىَّ عَلى أَن لا احاسَب عليها ، لكنتُ أتقذّرها ، كما يتقذّر أحدكم الجيفة إذ امر بها أن تصيب ثوبه . »
اگر دنيا با تمام وجودش بر من عرضه شود ، به شرط آن كه بر آن حساب كشى نشوم ، حتماً آن را پليد مىدانستم ، همان گونه كه يكى از شما مردار را پليد مىداند هنگامى كه امر شود كه به لباسش اصابت كند .
- « أصلح ما أكون ، أفقر ما أكون ؛ و إنّى لأعصى اللَّه تعالى ، فأعرف ذلك فى خُلق حمارِى و خادمى . »
صالحترين اوقات من ، آن وقتى است كه فقيرترين افراد باشم و وقتى خداوند متعالى را معصيت كنم ، آثارش را در اخلاق الاغ و خادمم مشاهده مىكنم .
- « لَان يلاطف الرّجل أهل مجلسه و يُحسن خُلقَه ، خير له من قيام ليله و صيام نهاره . »
اگر كسى به اهل مجلسش محبت كند و اخلاقش را نيكو كند ، بهتر است براى او از برپاداشتن شب و روزه گرفتن روزش .
- « إذا أحبّ اللَّه عبداً ، أكثر غمّه ؛ و إذا أبغض اللَّه ، عبداً أوسع عليه فى دنياه . »
وقتى كه خدا بندهاى را دوست داشته باشد ، غمهايش را زياد مىكند و وقتى بندهاى را
پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — صفحة 160
مساهمون: الشيخ علي سعادت پرور (پهلوانى تهرانى)
ص١٦٠