( 2044 ) بابا عبدالرّحمان مجذوب « 1 »
از محبوبان الهى و صاحب كرامت است . مزارش در شش گيلان تبريز در دولتخانه عتيق نزديك مال مير قرار دارد . وى در سلطنت سلطان يعقوب از دنيا رفته و گنبد مزار بابا را وى بر سر قبرش بنا نهاد . « 2 »
( 2045 ) عبدالرّحمان مجذوب
از اكابر اوليا و اهل معرفت و صاحب كرامات است كه سال 944 از دنيا رفت و در نزديكى جامع ملك در حسينيّه مصر به خاك سپرده شد . قبرش مورد توجّه است .
گفتهاند : زمستان و تابستان برماستهاى مىنشست و چون گرسنه يا تشنه مىشد ، مىگفت : « إطعموه ، أسقوه . » ؛ ( غذا بدهيد به او ، سيرابش كنيد . ) و رويّه وى آن بود كه سه شبانهروز سخن نمىگفت و سهشبانه روز با زبان سريانى سخن مىگفت .
شيخ على خواص گويد : چون بر وى داخل مىشدم نفس خود را در مقابل او چون گربهاى مىپنداشتم و وى هميشه به من سلام مىرسانيد و آن چه در شب برمن گذاشته بود را به خادم خويش گفت و خادم هم به من خبر مىداد و من از قوّه اطلاع وى تعجّب مىكردم . « 3 »
هامش
( 1 ) . مجذوب / مجذوبه : كسى كه مورد عنايت و جذبه و كشش حضرت حق قرار گرفته است .
( 2 ) . روضه اطهار ( تاريخ حشرى ) ، شمارهى 23 .
( 3 ) . طبقات شعرانى ، ج 2 ، ص 127 ؛ كرامات الأولياء .