غيبة الامام 4 . [ اخوان الصفا ] در اخلاق 5 . خرابات شبيه به كشكول 6 . ناسخ التفاسير 7 .
رساله جفر . « 1 »
( 2396 ) مولانا على اكبر بن محمّد باقر لايجى اصفهانى ، معروف به اژهايى
صاحب علم و عمل و زهد و عبادت و رياضت است كه قائمالليل ، دائم التهجّد ، كثير البكاء ، عظيم الخوف و مستجاب الدّعوه بود . 11 شوّال المكرّم سال 1232 در شهر اصفهان دار دنيا را وداع گفت و در تخت فولاد در مزار مخصوص به خود به خاك سپرده شد . وى را تأليفاتى است ، چون : زبدة المعارف و رسالهاى در كيفيّت نماز شب و وظايف و آداب آن و رسالهاى در تفاصيل وقايع معراج . « 2 »
( 2397 ) آقا على اكبر بن محمّد على بن خواجه شفيع كرمانى ، ملقّب به انيس على
اهل معرفت و صاحب كمال و حال است كه در سال 1247 بدرود حيات گفت .
( 2398 ) ميرزا على اكبر بن ملّا على مقدّس مرندى « 3 »
از ابرار و اخيار ، صاحب علم و عمل است . 14 سال از شاگردان اخلاقى حاج ميرزا
هامش
( 1 ) . طبقات اعلام الشيعه ( نقباء البشر ) ، ج 4 ، ص 1601 ، شمارهى 2136 .
( 2 ) . طبقات اعلام الشيعه .
( 3 ) . البته اين دستور را به كسى داده بودند كه سالها تحت تربيت اخوى مرحوم علامه طباطبايى ( آقا سيد محمّد حسن الهى ) بوده و پس از فوت آن بزرگوار به آقاى مرندى رجوع نمود . مرندى : منسوب به مرند ، از شهرهاى مشهور آذربايجان .