( 1665 ) پير ستاره
صاحب مناقب و علوّ مرتبه است كه در سرديزاب درب سرد جنب شيشهگر خانه تبريز به خاك سپرده شد ، و براى مردم آن محلّه از مزار آن بزرگوار آثار و انوار ظاهر گشته و از حالات و كرامات وى مطالبى نقل شده است . « 1 »
( 1666 ) سيّد سجّاد على جائسى
از فضلاء هند و عالمى عامل و عارفى كامل و از تلامذه سيّد دلدار على نصيرآبادى - متوفى به سال 1235 - بوده . « 2 »
( 1667 ) سحابى استرآبادى « 3 »
از كمّلين اهل معرفت و عاشق واصلى است كه شهود و حضورش دوام داشت .
اصلش از جرجان « 4 » بود ، در شوشتر تولّد يافت و در نجف اشرف متوطّن گرديد ، چهل سال در نجف اشرف منزوى بود و به عبادت اشتغال داشت و در همان جا از دنيا رفت .
زمان حياتش در دوران شاه عبّاس صفوى واقع شد و علاوه بر غزليّات ، شصت هزار
هامش
( 1 ) . روضه اطهار ( تاريخ حشرى ) ، شمارهى 3 .
( 2 ) . طبقات اعلام الشيعه ( الكرام البرره ) ، ج 2 ، ص 597 ، شمارهى 1071 .
( 3 ) . منسوب است به : 1 . اسْتَر آباد ، شهرى از توابع مازندران بين سارى و گرگان پيشين ، كه اينك همان مركز گرگان فعلى است ؛ 2 . ناحيهاى در نسا از نواحى خراسان ؛ 3 . ناحيهاى از توابع عراق ، كه نام ديگر آن كَرْخ مَيشان است .
( 4 ) . جرجان : معرّب گرگان شهر قديمى و معروف مازندران .