( 1422 ) مولانا خواجه اسلام
از اهل معرفت و بنابر نقلى شاگرد اخلاقى خواجه محمد صديق كججانى - متوفى به سال 607 - است . شايد مزارش در كججان باشد . « 1 »
( 1423 ) خادم مخدوم
عارف بزرگوارى است كه خداوند وى را به خالص ذكر و عناياتش برگزيد ، و بر مكنون سرش آگاه ساخته بود . آدم بن ابى اياس كه مخدوم وى و امور كتابى ونوشتارىاش با وى بوده گويد : او لباس مندرس در بر داشت ، هر چه كوشش مىكردم درهمى به وى دهم نمىگرفت . روزى به واسطه اين كه دفتر من در دست وى بود ، سوءظنى نسبت به او پيدا كردم . دست مرا گرفت و به كنار دريا برد و از آستين خود ظرفى بيرون كرد و از آب دريا پر نمود و به من گفت : بياشام . آشاميدم و ديدم از عسل شيرينتر است . پس از آن گفت : هر كس در خدمت كسى باشد كه چنين قدرتى را دارد ، چه نيازى به درهم تو دارد ؟ سپس از نظرم غايب شد و او را نديدم . « 2 »
( 1424 ) ابو عبداللَّه خاقان صوفى
از اعاظم اهل معرفت بغداد است كه صاحب كرامت و شاگرد ابن قصاب رازى بود و در سال 299 از دنيا رفت . « 3 »
هامش
( 1 ) . كججان : منسوب به كججان ، روستايى در دو فرسخى تبريز . روضه اطهار ( تاريخ حشرى ) .
( 2 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ص ، 152 .
( 3 ) . رشحات عين الحياة ؛ نفحات الانس ، شمارهى 113 .