پاى برهنه قدم مىزد و عيال اختيار ننمود . به بيشتر ممالك سفر نمود ، تا بالاخره در تهران اقامت گزيد و در ماه ربيع المولود سال 1304 از دنيا رحلت نمود و در مقبره شيخ صدوق مدفون گشت . بر مزارش حجرهاى ساختند و سيّد عليرضا اصفهانى كه شاگرد وى بود بر مزار استادش مىزيست . وى را ديوانى است به خطّ سيد عليرضا . از وى نقل است كه مىگفت :
- عارف نكند ميل به جز ذات بقا را * گر عاشق آنى ، دل از اين فانيه بردار
كون و مكان به كام تو شد شد ، نشد نشد * شاه جهان غلام تو شد شد ، نشد نشد « 1 »
( 1322 ) ميرزا حسين بن ميرزا حبيب اللَّه خراسانى
به تمام معنى اهل كمال است و در عالم سير و سلوك بلندترين مقامات تسليم و رضا را به دست آورد . از شاگردان ميرزا ابراهيم بقراط بود ، به دنيا و اهل آن كارى نداشت و تنها به ذكر و فكر خويش اشتغال داشت . وى از عارفه بىبى دو عالم ، عيال دوّم ميرزا حبيب اللَّه - متوفى به سال 1327 - به دنيا آمد . « 2 »
( 1323 ) كمال الدّين ، حسين بن حسن كاشى
از بزرگان علما و برجستگان فضلا و اعاظم اهل معرفت و شاگرد اخلاقى خواجه ابوالوفاء خوارزمى است . در سال 839 كه سپاه اورنگ بر ولايت خوارزم استيلا يافت ، به دست آنان به شهادت رسيد . مزارش در پايين پاى قبر ابوالوفاء قرار دارد . تأليفاتش
هامش
( 1 ) . طرائق الحقائق ، ج 3 ، خاتمه ص 274 .
( 2 ) . در شرح حال پدرش در مقدمه ديوان .