( 931 ) شيخ بديع الدّين سمرقندى « 1 »
عارف بزرگ كه مصاحبت و ملازمت با شيخ ابوالمؤيّد ، محمد ملقب به غوت - متوفى به سال 970 - اختيار نمود و به همهى مؤلّفات استادش حواشى مفيد مىنگاشت . « 2 »
( 932 ) قطب الادوار ، شاه مدار ، بديع الدّين بن عبداللَّه
از كبراى مشايخ هند و عظماى عرفاى آن ديار و صاحب علوم ظاهرى و باطنى ، مقامات عاليه و كمالات جليّه و مواهب جزيله و احوالات سنيّه و كرامات است . نام مادرش ميهمنه بود و تولدش در سه منزلى رود نيل واقع شد و در همان موضع نشو و نما نمود و نزد پدرش كمالات انسانى را كسب كرد . سال 250 يا پيش از 300 در قيد حيات بود و عمرش را بيش از 500 سال نوشتهاند . پس از مسافرتها به هند آمد و اقامت گزيد تا از دنيا برفت و در مكهن پور به خاك سپرده شد .
( 933 ) بابا برات كوهى « 3 »
از شاگردان اخلاقى و ملازمين بابا حسن ولىّ - متوفى به سال 610 - است و مزارش در سرخاب تبريز ، در خانقاهى است كه در آن بودهاند . « 4 »
هامش
( 1 ) . سمرقندى : منسوب به سمرقند ، شهرى معروف واقع در آسياى ميانه ( ازبكستان ) در نزديكى بخارا .
( 2 ) . ثمرات القدس .
( 3 ) . كوهى : منسوب به : 1 . كوه ، نام بلدى ؛ 2 . كوهك كه كوهى است واقع در سمرقند و يكى از دربهاى شهر محسوب مىشود .
( 4 ) . روضه اطهار ( تاريخ حشرى ) ، در شرح حال بابا حسن ولىّ .