( 119 ) ابراهيم مغربى
عارف بزرگوارى است كه خداوند او را به خالص ذكر و عنايات خويش بر گزيده و بر مكنون سرّش آگاه ساخته .
حكايت
- در احوال وى آوردهاند كه وقتى پايش شكسته بود مىگفت :
« لولا مصآئبُ الدّنيا ، لقدِمنا على اللَّه مفاليسَ . »
اگر گرفتارىهاى دنيا نبود ، مسلّماً به پيشگاه خداوند ، تهيدست و بدون عمل وارد مىشديم . « 1 »
( 120 ) ابراهيم مواهبى شاذلى مصرى « 2 »
صاحب كرامت و مصاحب مولانا محمد مغربى شاذلى است كه پس از وفات استاد اولش با مولانا ابوالمواهب شاذلى مصاحبت نمود . ابوالمواهب نيز در حال احتضار ، شاگردان خود را به ابراهيم رجوع داد .
گفتهاند : وى در حال پيرى مصاحبت دو استاد خويش و خدمت آنان را مىنمود تا اينكه از دنيا رفتند . سال 914 در مصر دار دنيا را وداع گفت و در خلوتگاه عبادت خويش نزديك قنطرهى سنقر « 3 » به خاك سپرده شد . « 4 »
هامش
( 1 ) . حلية الأولياء ( طبقات ابونعيم ) ، ج 10 ، ص 164 .
( 2 ) . مواهبى : منسوب به شخصى به اين نام ( استادى به نام ابوالمواهب ) ؛ شاذلى : منسوب به طريقهى شاذليّه كه به اعتبار سكونت مؤسّس آن در روستاى شاذله واقع در كشور تونس ، به اين نام مشهور گرديده است ؛ مصرى : منسوب به كشور معروف مِصْر واقع در شمال شرقى آفريقا .
( 3 ) . سنقر : از شهرهاى غرب ايران .
( 4 ) . كرامات الأولياء .