و هر چيزى را آفريده و بدان گونه كه درخور آن بوده اندازهگيرى كرده است .
201 .
الْمُلْكُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ لِلرَّحْمنِ
« 1 »
آن روز ، فرمانروايى به حق ، از آنِ [ خداىِ ] رحمان است .
202 .
أَ رَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ أَ فَأَنْتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكِيلًا
« 2 »
آيا آن كس كه هواىِ [ نفس ] خود را معبود خويش گرفته است ديدى ؟ آيا [ مىتوانى ] ضامنِ او باشى ؟
203 .
وَ تَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِهِ وَ كَفى بِهِ بِذُنُوبِ عِبادِهِ خَبِيراً
« 3 »
و بر آن زنده كه نمىميرد توكل كن و به ستايش او تسبيح گوى ؛ و همين بس كه او به گناهانِ بندگانش آگاه است .
204 .
وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً * وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِياماً
. . .
وَ الَّذِينَ لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ
. . .
وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً * وَ الَّذِينَ إِذا ذُكِّرُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْها صُمًّا وَ عُمْياناً
. . .
أُوْلئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِما صَبَرُوا وَ يُلَقَّوْنَ فِيها تَحِيَّةً وَ سَلاماً * خالِدِينَ فِيها حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً
« 4 »
و بندگان خداى رحمان كسانىاند كه روى زمين به نرمى گام برمىدارند ؛ و چون نادانان ايشان را طرف خطاب قرار دهند به ملايمت پاسخ مىدهند . * و آنانند كه در حال سجده يا ايستاده ، شب را به روز مىآورند . . . . و كسانىاند كه با خدا معبودى ديگر نمىخوانند . . . و چون بر لغو بگذرند با بزرگوارى مىگذرند . * و كسانىاند كه چون به آيات پروردگارشان تذكر داده شوند ، كر و كور روى آن نمىافتند . . . . اينانند كه به [ پاس ] آن كه صبر كردند ، غرفه [ هاى بهشت را ] پاداش خواهند يافت و در آنجا با
هامش
( 1 ) . سورهى فرقان ، آيهى 26 .
( 2 ) . سورهى فرقان ، آيهى 43 .
( 3 ) . سورهى فرقان ، آيهى 58 .
( 4 ) . سورهى فرقان ، آيات 63 - 76 .