گوش كردن به سخن ؛ عبادت گوينده
1039 . « مَن أصغَى إلى ناطقٍ ، فَقَد عَبدَه ؛ فإن كان النّاطقُ عن اللّه ، فَقد عَبَدَاللّهَ ؛ و إن كان الناطقُ عن إبليسَ ، فَقد عَبَدَ إبليسَ . » « 1 »
هر كس به سخن گويندهاى گوش دهد ، او را پرستش و عبادت كرده ؛ پس اگر آن گوينده از جانب خدا باشد ، خدا را عبادت كرده و اگر از جانب ابليس ملعون باشد ، ابليس را عبادت نموده است .
از حرز امام جواد - عليهالسّلام -
1040 . « أنتَ الّذى خَشَعتْ لك الأصواتُ و ضَلَّتْ فيك الأوهامُ و ضَاقَتْ دونَك الأسبابُ و مَلأَ كلَّ شىءٍ نورُك و وَجِل كلُّ شىءٍ منك و هَرَبَ كلُّ شىءٍ إليك و تَوكَّلَ كلُّ شىءٍ عليك ؛ و أنت الربيعُ فى جَلالك ، و أنت البَهِىُّ فى جَمالك ، و أنتَ العظيمُ فى قُدرتك و أنتَ الّذى لا يُدرِكُك شىءٍ ، و أنت العلىُّ الكبيرُ العظيمُ و مُجيبَ الدَّعواتِ ، قاضِى الحاجاتِ ، مُفرِّجُ الكُرُبات ، وَلىُّ النَّقِماتِ . يا مَن هو فى علوّه دانٍ و فى دُنُوّه عالٍ و فى إشْراقه منيرٌ و فى سُلطانه قوىٌ و فى مُلكه عزيزٌ ! صلِّ على محمدٍ و آلِ محّمدٍ . . . » « 2 »
تو آن خداوندى كه صداها در برابرت آهسته گشته و انديشهها در تو گم شده و اسباب و ادوات در مقابل تو نارسا مىباشد و نور تو هر چيزى را پر كرده و هر چيزى از تو در هراس و به سوى تو در گريز و بر تو توكل كرده است . تو در بزرگى و شكوهت ، بهار خرم و با بركت و در زيبايىات ، درخشنده و در نيرويت ، بزرگ مىباشى . تو خداوندى هستى كه چيزى تو را در نمىيابد و تو بلند مرتبه و بزرگ و پاسخ دهنده به خواستهها و برآورنده نيازها و بر طرف كننده غم و اندوهها و صاحب عذابها [ ن ل :
نعمتها ] مىباشى .
اى آن كه كه در بلند مرتبگى ، نزديك و در نزديكى ، بلند مرتبه و در درخشش ، روشنى
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 69 ، ص 264 ، حديث 1 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 91 ، ص 359 .