المَنايا بِاللّيل و النهارِ ، فَذلك البياتُ الّذى ليس منه مَنجىً و لا دونَه مُلتجأٌ و لا منه مَهربٌ . » « 1 »
بندگان خدا ! آگاه باشيد كه هر كس از حمله ناگهانى شبانه بترسد ، از رختخواب كناره مىگيرد و از خوابيدن مىپرهيزد وازترس پادشاهان دنيا از خوردنىها و نوشيدنىها خوددارى مىكند .
واى بر تو اى آدميزاد ! حال تو از ترس هجوم شبانه پادشاهى كه پروردگارى عزيز و مقتدر است و كيفرش دردناك است و به گنهكاران و مجرمان با مرگ ناگهانى در شب و روز هجوم مىبرد چگونه است ؟ در حالى كه اين حمله غافلگيرانهاى است كه از آن رهايى و پناه و فرارى نيست .
سفارش به ترك دنياپرستى
715 . [ من كَلامه فى كتابه إلى الزُهرىّ : ] كَفانا اللَّهُ و إيّاكَ من الفِتَن و رحِمَك من النار ، فقد أصبحتَ بِحالٍ يَنبَغي لِمن عرَفَك بِها أن يَرحَمك . فقد أثقَلتْك نِعمُ اللَّهِ . . . أمّا بعدُ ، فأعرِضْ عن كُلّ ما أنتَ فيه حتّى تلحَقَ بِالصّالحينَ ، الّذين دُفِنوا في أسمالهم ، لاصقةً بُطونُهم بِظُهورهم ، ليس بَينهم و بين اللَّهِ حِجابٌ و لا تَفتِنُهم الدنيا و لايُفَتنون بِها الخبر . » « 2 » [ در نامهاش به زُهرىّ مىفرمايد : ] خداوند ما را و تو را از فتنهها كفايت كند و بر تو از آتش ترحم كند و نجات بخشد . در حالتى به سر مىبرى كه شايسته است آگاهان از حالت بر تو دل بسوزانند ؛ نعمتهاى الاهى تو را سنگين نموده . . . بعد از اين سخنان ، از هر چه در آن به سر مىبرى رو برگردان ، تا به شايستگانى كه در جامههاى كهنه خود به خاك سپرده شدند و شكمشان به پشتشان چسبيده بود بپيوندى ، آنانى كه بين آنها و خداوند پرده و پوششى نيست ، نه دنيا آنان را فريب مىدهد و نه خود فريفته دنيا مىشوند .
هامش
( 1 ) . همان .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 75 ، ص 131 ، حديث 2 .