يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ
« 1 »
اى پيامبر ، آن چه از جانب پروردگارت به سوى تو نازل شده ، ابلاغ كن ؛ و اگر نكنى پيامش را نرساندهاى . و خدا تو را از [ گزندِ ] مردم نگاه مىدارد . آرى ، خدا گروه كافران را هدايت نمىكند .
ما در فضيلت اميرمؤمنان على بن ابى طالب - عليهالسّلام - به همين اندازه بسنده مىكنيم .
در جوامع روايى احاديث فراوان از فريقين [ شيعه و اهل تسنّن ] وارده شده كه اين آيات دربارهى آن حضرت نازل شده است .
گزيدهى زندگىنامه
نام آن حضرت ، على و برخى از لقبهاى آن حضرت - عليهالسّلام - عبارتاند از :
اميرمؤمنان ، مرتضى ، ولىّ ، وصىّ ، وزير ، ابوالسبطين ، ابوالحسنين و ابوتراب . آن حضرت - عليهالسّلام - در روز جمعه ، سيزدهم رجب ، سى سال پس از عام الفيل در مكّهى معظمه و در درون خانهى كعبه به دنيا آمد . پيش از آن حضرت و بعد از او هيچ كس اين افتخار را نداشت كه در درون كعبه متولد گردد . مادرش فاطمه دختر اسد فرزند هاشم فرزند عبد مناف است .
آن بزرگوار در بين اهل بيت و اصحاب پيامبر ، اولين كسى است كه به خداوند و پيامبرش ايمان آورد . شصت و سه سال زندگى كرد . مدت خلافت حقيقى آن حضرت سى سال بود و مدت خلافت ظاهرى آن حضرت پنج سال و چند ماه بيشتر نبود تا اين كه در شب نوزدهم ماه مبارك رمضان ، سال چهلم هجرى قمرى با ضربت شمشير زهرآگين عبدالرحمان بن ملجم مرادى ملعون مصدوم و در شب جمعه ، بيست و يكم آن ماه در ثلث اول شب به درجه رفيع شهادت نايل گرديد و مظلومانه به ديدار پروردگارش شتافت و فرزندان گرامى آن حضرت يعنى امام حسن و امام حسين
هامش
( 1 ) . سورهى مائده ، آيهى 67 .