اى ابوذر ! آيا مىخواهى كلماتى را به تو بياموزم كه خداوند متعال به واسطه آنها به تو سود و نفع برساند ؟
ابوذر عرض كرد : بله ، يا رسول اللَّه ! حضرت فرمود : خدا را نگه دار تا او نيز تو را نگه دارد ، خدا را نگه دار تا او را در پيش روى خود بيابى ، در حال راحتى و رفاه با خدا آشنا باش تا در سختى و شدت با تو آشنا باشد و هنگامى كه چيزى مىخواهى از او بخواه و زمانى كه بىنيازى مىجويى از او بىنيازى بخواه و قلم تقدير الآهى همه حوادث را تا روز قيامت نوشته است ؛ پس اگر همه مخلوقات بكوشند به تو نفعى يا ضررى برسانند كه نوشته نشده است نمىتوانند . اگر توانايى دارى كه عملت را از روى يقين و همراه با خشنودى خدا انجام دهى ، چنين كن و اگر نمىتوانى ، در تحمل چيزى كه ناخوشايند توست خير و نيكى فراوانى است و به درستى كه پيروزى ، همراه با صبر و گشايش در سختى است و هر دشوارى ، همراه با آسانى است .
اى ابوذر ! در فكر كار نيك و خوب باش هر چند آن را انجام ندهى و اگر چنين بودى ، از اهل غفلت به شمار نمىآيى .
آثار سوء هواپرستى و آرزوى دراز
495 . « إنّ أخوَفَ ما أخافُ على أمَّتي ، الهوىَ و طولُ الأمَلِ ؛ أمّا الهوىَ فإنّه يصُدُّ عن الحَقّ و أمّا طولُ الأملِ فيُنسِي الآخِرةَ الخبر . » « 1 »
بيمناكترين چيزى كه بر امّتم از آن بيم دارم : هوا و هوس و آروزى دراز است ؛ زيرا هوا و هوس انسان را از حق باز مىدارد و آرزوى و از آخرت را از ياد او مىبرد .
لزوم يگانه كردن هم و غم در زندگى
496 . « مَن أصبَح من أمَتى و هَمُّه غيرُ اللَّهِ ، فَليس مِن اللَّه . » « 2 »
هامش
( 1 ) . بحارالانوار ، ج 67 ، ص 75 ، حديث 3 .
( 2 ) . بحارالانوار ، ج 67 ، ص 243 ، حديث 12 .