از حضرت باقر - عليهالسّلام - نقل است : هنگامى كه خداوند ، عقل را آفريد او را به سخن در آورد ، بعد به او گفت : جلو بيا و عقل جلو آمد ؛ سپس به او فرمود : عقب برو و او عقب رفت .
پس خداوند به او فرمود : به عزت و بزرگيم سوگند ! محبوبتر از تو نيافريدهام و تو را در كسانى كه دوستشان دارم به حدّ كمال مىرسانم . آگاه باش كه من به تو فرمان مىدهم و تو را برحذر مىدارم و به تو پاداش مىدهم و تو را مجازات مىكنم .
اهميت ذمّ نفس
454 . « وفى رواية حسنِ بنِ الجَهمِ قال : سمِعتُ أبا الحَسنِ - عليهالسّلام - [ موسى - عليهالسّلام - ] يَقولُ : إنّ رجلًا في بَني إسرائيلَ عَبَد اللَّهُ أربَعينَ سَنةً ، ثمّ قرَّبَ قُرباناً فلمُ يقبَل منه ، فقال لِنَفْسه : ما أتيتُ إلّامنكِ و ما الذنبُ إلّا لكِ . قال : فأوحَى اللَّهُ - عزّوجَلَّ - إليه : ذُمّك لِنَفْسك أفضَلُ من عبادَتك أربَعينَ سَنةً . » « 1 »
حسن بن جهم مىگويد : از حضرت كاظم - عليهالسّلام - شنيدم كه مىفرمود : مردى در بنى اسراييل ، چهل سال خدا را عبادت كرد و آن گاه قربانى در پيشگاه خداوند آورد اما پذيرفته نشد . پس عابد نفس خويش را مخاطب ساخته و گفت : آن چه بر من آمد از جانب توست و گناه نپذيرفته شدن قربانيت به گردن خودت مىباشد .
خداوند به او وحى كرد : سرزنشى كه نسبت به خود داشتى از عبادت چهل سالهات برتر و بهتر است .
ويژگىهاى صديقين
455 . « روى الشهيدُ الثانى فى كتاب مسكّنِ الفؤادِ عند فقدِ الأحِبَّة والأولادِ قال : أوحَى اللَّهُ إلى بَعض الصدّيِقينَ : أنّ لي عِباداً يُحِبوّني وأحبِهُّم ويَشتاقونَ إلىَّ وأشتاقُ إلىَّ ويذكُرونّي
هامش
( 1 ) . وسايل الشيعة ، ج 15 ، ص 2232 ، حديث 20357 .