( 1032 )
« أَللَّهُمَّ إِنِّى أَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِذالِكَ الْمَقامِ الَّذِى لا يَكُونُ أَعْظَم فَضْلًا [ مِنْهُ ] لِلْمُؤْمِنِينَ ، وَلا أَكْثَرَ رَحْمَةً بِمَعْرِفَتِكَ إِيّاهُمْ [ وَ إِخْراجِهِمْ عَنِ الشُّبهاتِ ] . فَلَوْلا هذَا الْمَقامُ الْمَحْمُودُ الَّذِى أَنْقَذْتَنا وَ دَللَّلْتَنا إِلَى اتّباعِ الْمُحقِّقِينَ مِنْ أَهْلِ بَيْتِكَ وَ عِتْرَتِهِ فَلَكَ الْحَمْدُ وَ الْمَنُّ وَ الشُّكْرُ عَلى نَعْمائِكَ وَ آلائِكَ . » « 1 »
خدايا ، با اين مقام - كه هيچ مقامى از جهت فضيلت براى مؤمنان برتر از آن نبوده و از لحاظ آشنا ساختن آنان با معرفتت [ و رهايى دادن از شبههها ] آكنده از رحمت تو ، نيست . - به درگاه تو نزديكى مىجويم ؛ زيرا اگر اين مقام ستودهاى كه ما را به واسطهى آن نجات داده و به پيروى از اهل بيت و خاندان واقعى پيامبرت رهنمون گرديدى نبود [ رهايى و هدايت نمىيافتيم ] . پس ستايش ، منت و سپاس تو را بر نعمتها و دادههايت .
معرفت به ولايت ؛ آگاهى از مقام والاى محمود
از اين بخش دعا به طور اجمالى استفاده مىشود كه تقرّب به خداوند را از آشنايى با ذوىالقربى و اهلبيت مىتوان به دست آورد .
و نيز استفاده مىشود كه خداوند ، به هر مؤمنى كه توفيق آشنايى با آن بزرگواران داده باشد ، فضيلتى و الا و رحمتى معنوى به او عطا فرموده و او را از شبهات مصون داشته است كه اگر آن آشنايى را نمىداشت ، به تهىدستى گرفتار مىبود .
نيز استفاده مىشود كه امام - عليهالسّلام - آن شناسايى را مقام محمود نام نهاده است :
« فَلَوْلا هذَا الْمَقامُ الْمَحْمُودُ » ، چرا كه آنان - عليهمالسّلام - در منزلت مقام محمود جاى دارند و اين منزلت را از رسول اللَّه به ارث بردهاند و دوستانشان نيز - اگر به خوبى از آن
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 516 .