مىتوان در دارا بودن و دارا شدن مقام عصمت آنان به دست آورد ؛ زيرا خداوند در قرآن شريف ، انبيا - عليهمالسّلام - را ، به منزلت سلام ، از اوّل تولّد تا پايان زندگى و پس از اين عالم - به اشاره و صراحت - ستوده و مىفرمايد :
- وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ
« 1 »
و درود برفرستادگان .
- وَ سَلامٌ عَلى عِبادِهِ الَّذِينَ اصْطَفى
« 2 »
و درود بر آن بندگان كه [ آنان را ] برگزيده است .
و نسبت به حضرت يحيى - عليهالسّلام - مىفرمايد :
وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا
« 3 »
و درود بر او ، روزى كه زاده شد و روزى كه مىميرد و روزى كه زنده برانگيخته مىشود .
و نسبت به حضرت عيسى - عليهالسّلام - از قول خود او مىفرمايد :
وَ السَّلامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُ وَ يَوْمَ أَمُوتُ وَ يَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا
« 4 »
و درود برمن ، روزى كه زاده شدم و روزى كه مىميرم و روزى كه زنده برانگيخته مىشوم .
امين بودن انبيا و اوصيا - عليهمالسّلام - با قبول و حفظ امانت ازلى
چنان كه از امنيّت و امين بودن آن بزرگواران و تابعين واقعى ايشان نيز سخن فرموده شده ، به قبول عرض امانت و حفظ امانت از سوى ايشان بازگشت مىكند ، چنان كه قرآن شريف مىفرمايد :
إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمانَةَ
. . .
وَ حَمَلَهَا الْإِنْسانُ
« 5 »
ما امانت [ ولايت ] را عرضه كرديم . . . و انسان آن را برداشت .
هامش
( 1 ) . سورهى صافّات ، آيهى 181 .
( 2 ) . سورهى نمل ، آيهى 59 .
( 3 ) . سورهى مريم ، آيهى 15 .
( 4 ) . سورهى مريم ، آيهى 33 .
( 5 ) . سورهى احزاب ، آيهى 72 .