زندگى ، اظهار خاكسارى ، ذلّت و خضوع نمايد و شكر هر يك را به حساب خود انجام دهد . در واقع ، جملههاى اين فراز همانند فرازهاى پيشين اين دعا ، از امورى است كه در رسيدن به كمال ، نقش به سزايى دارد و از اين رو ، تمام مؤمنان بايد به آنها توجه داشته و بدان عمل نمايند تا به كمال والاى انسانى نايل گردند . درخواست اين حوايج از خداوند در اين شب با عظمت نيز قدم اوّل براى عمل و اتّصاف به اين امور است .
اكنون جا دارد خوانندهى محترم بعد از توضيحهاى مختصر ما ، ذيل برخى از فرازهاى اين دعا ، به كتاب « اقبال الاعمال » رجوع نمايد و متن كامل دعا را با دقت بيشتر بخواند تا ان شاء اللَّه تعالى بهرهى كامل از آن بگيرد .
دعاى بعد از دو ركعت از هشتاد ركعت شب نوزدهم ( 5 )
اين دعا - كه امام حسين - عليهالسّلام - آن را از پدر بزرگوارش اميرالمؤمنين - عليهالسّلام - نقل مىنمايد - در بردارندهى معارف و حقايق بسيار ارزشمندى است ؛ به همين دليل ، به طور اجمال به ذكر برخى نكات و سر فصلهاى آن مىپردازيم :
رمز ستايش خداوند در آغاز دعا
در آغاز دعا ، با عبارتِ « أَلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ . » « 1 » ؛ ( ستايش ، خدا را كه پروردگار جهانيان است . ) ، ستايش ، مخصوص ذات حضرت حق سبحانه قرار داده شده است . اين جمله خواننده را به اين نكته توجّه مىدهد كه آن چه در اين عالم و عالم ديگر به هر كس ، حتّى به رسولاللَّه - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - ، داده شده و مىشود - چنان كه در جملههاى آينده مىآيد - از جانب حضرت حق سبحانه مىباشد . از اين رو ، بايد همواره ستايش را به او سبحانه اختصاص داد و افزون بر اين ، اين حقيقت را گوشزد مىكند كه حق سبحانه را بايد ستايش نمود ؛ زيرا چنين شخصيّت بزرگوارى را بر اين امّت عرضه
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 171 .