است و از همين جا ، بزرگى تقاضاى دعا و آن گونه شدن معلوم مىگردد . خداوند دربارهى اهل إنابه مىفرمايد :
- وَ الَّذِينَ اجْتَنَبُوا الطَّاغُوتَ أَنْ يَعْبُدُوها وَ أَنابُوا إِلَى اللَّهِ لَهُمُ الْبُشْرى
« 1 »
و كسانى كه از عبادت و پرستش طاغوت و غير خدا دورى گزيده و خوددارى كردند و به سوى خداوند [ با تمام وجود ] بازگشتند ، بشارتشان باد !
- وَ مَا اخْتَلَفْتُمْ فِيهِ مِنْ شَيْءٍ فَحُكْمُهُ إِلَى اللَّهِ ذلِكُمُ اللَّهُ رَبِّي عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ إِلَيْهِ أُنِيبُ
. . .
اللَّهُ يَجْتَبِي إِلَيْهِ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي إِلَيْهِ مَنْ يُنِيبُ
« 2 »
و هر چيز كه در آن اختلاف داريد ، حكم و فرمانش به خداست ، اين است خداوند ، كه پروردگار من است ، تنها بر او توكّل نمودم و تنها به سوى او [ با تمام وجود ] باز مىگردم . . . خداوند هر كس را كه بخواهد ، به سوى خود برگزيده و هر كس را كه [ به تمام وجود ] انابه نموده و بازگردد ، به سوى خود هدايت مىفرمايد .
- إِنَّ إِبْراهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ
« 3 »
به راستى كه حضرت ابراهيم [ - عليهالسّلام - ] بردبار بود و بسيار [ از گمراهى مردم ] افسوس مىخورد و [ به تمام وجود و در تمام امور به سوى خدا ] بازگشت مىنمود .
- فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ مُنِيبِينَ إِلَيْهِ وَ اتَّقُوهُ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ لا تَكُونُوا مِنَ الْمُشْرِكِينَ
« 4 »
پس بدون انحراف ، روى [ و تمام وجود ] خويش را به سوى دين برپادار ، همان سرشت خدايى كه مردم را بر آن سرشت ، هيچ تغييرى در آفرينش خدا امكان ندارد . اين همان دين استوار [ و استوار دارندهى مصالح دنيا و آخرت و معنويّت
هامش
( 1 ) . سورهى زمر ، آيهى 17 .
( 2 ) . سورهى شورى ، آيات 10 و 13 .
( 3 ) . سورهى هود ، آيهى 75 .
( 4 ) . سورهى روم ، آيات 30 و 31 .