رضايت الهى ؛ نتيجه عمل صالح
توفيق يافتن به عمل صالح است كه بشر مؤمن را منزلت والاى معنوى نزد پروردگار مىدهد و جامهى رضايت الهى را به قامت بندهاش مىپوشاند ، تا جايى كه مىفرمايد :
- إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ
« 1 »
به راستى كه تقوى پيشگان در بهشتها و نهرهايى ، در جايگاه صدق و راستى ، نزد پادشاه توانمند قرار دارند .
- إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ
. . .
رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ
« 2 »
همانا آنان كه ايمان آوردند و كردار شايسته انجام دادند ، بهترين جهانيان مىباشند . . . خداوند از آنان خشنود گرديد و آنان نيز از خدا خشنود شدند .
معناى دقيق پوشش جامه رضايت از سوى پروردگار به بنده
امّا در معناى پوشاندن پروردگار جامهى رضايت خود را به بندهاش : « وَ يُلْبِسُنِى رِضاكَ » بايد گفت : امكان ندارد خداوند متعال به كسى منزلت والاى معنوى در دنيا داده باشد و عندالرّب را بيابد و او رضاى حق تعالى را در نعمت و بلا طالب نباشد و در آخرت به ثمرات خشنودى او سبحانه از بنده و بنده از حق نايل نگردد و اين همان پوشش الهى است بندهاش را به رضايتش .
( 575 )
« وَ أَنْ تُسَدِّدَنِى إِلى أَطْيَبِ الْقَوْلِ عِنْدَكَ . » « 3 »
و به پاكيزهترين گفتار نزدت موفّق و رهنمونم گردى .
هامش
( 1 ) . سورهى قمر ، آيات 54 و 55 .
( 2 ) . سورهى بيّنه ، آيات 6 و 8 .
( 3 ) . اقبال الاعمال ، ص 222 .