بِقَلْبِى أِلى مَراشِدى ، فَلَيْسَ ذلِكَ بِنُكْرٍ مِنْ هداياتِكَ ، وَ لا بِبِدْعِ مِنْ كِفاياتِكَ . » « 1 »
خداوندا ! هرگاه از بيان درخواست و حاجتم گنگ شدم ، يا از بيان مقصودم نابينا گشتم ، پس مرا بر امورى كه به صلاح من است راهنمايى فرما و دلم را به سوى جايگاههاى هدايت و رشدم بگير و رهسپار ساز ، كه اين نسبت به هدايتهايى كه دارى ، ناشناخته و نسبت به كفايتها و سرپرستىهايت تازه و نو نيست .
( 500 )
« وَ تُعْصِمُنِى بِهِ مِنْ كُلِّ سُوءٍ فِى الدُّنْيا وَ الْآخِرَة . » « 2 »
و به وسيلهى آن ، مرا از هر بدى در دنيا و آخرت نگاه دارى .
مصونيّت از بدىها ؛ تأثير عمل صالح
نور عمل صالح و مرضىّ و مقبول و پاكيزه از هر شرك جلى و خفى است كه عامل آن را از هر بدى ( گناه و غفلت و شرك جلى و خفى ) در اين عالم محفوظ و در عالم ديگر از تبعاتش مصون مىدارد . خداوند سبحان مىفرمايد :
- مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ
« 3 »
هركس عمل شايستهاى انجام دهد ، براى خود اوست .
- إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ
« 4 »
اگر نيكى كنيد ، به خودتان نيكى نمودهايد .
از دو آيهى فوق و شبيه آن به طور كلّى استفاده مىشود كه عمل صالح مرضىّ الهى ، در دنيا و آخرت به نفع خود شخص است ، و اين به دليل آن است كه نفس از هر بدى ، نگاه داشته مىشود .
هامش
( 1 ) . نهج البلاغه ، خطبه 227 .
( 2 ) . اقبال الاعمال ، ص 189 .
( 3 ) . سورهى فصّلت ، آيهى 46 .
( 4 ) . سورهى اسراء ، آيهى 7 .