گسترهى مفهوم عافيت
عافيت ، مصاديق مختلفى دارد از جمله : عافيت جسمانى يا عافيت از معاصى يا عافيت از غفلتها ، عافيت از صفات رذيله ، عافيت از تعلّقات ، عافيت از شرك خفىّ و جلىّ و غيره ، از تعبير « جُنَنَ الْعافِيَةِ » بر مىآيد كه اين فراز دعا همه موارد مذكور را شامل مىشود ، در هر حال ، هر يك از اين موارد ، مقدمّاتى را مىطلبند تا شخص مؤمنى كه در ماه رمضان وارد مىشود ، از امور ياد شده در عافيت كامل باشد .
نيز از جمله « أَلْبِسْنا فِيهِ » معلوم مىشود كه سپرهاى عافيت را بايد در اين ماه به دست آورد ، تا بتوان همواره در عافيت بود .
تكميل عطاياى الهى در ماه رمضان
عبارت « وَ أَتْمِمْ عَلَيْنا بِاسْتِكْمالِ طاعَتِكَ فِيهِ الْمِنَّةَ » به اين مطلب اشاره دارد كه عطاياى الهى در اين ماه بايد بر بندگان در اطاعت پروردگار تكميل شود . اما اين منّت و عطايا منحصر در نماز و ذكر و دعا و قرائت قرآن و غيره نيست ، بلكه منظور هر امرى است كه خشنودى خدا در آن مقصود باشد . واللَّه يعلم .
دعاى هنگام رؤيت هلال ( 3 )
( 8 )
« أَللَّهُمَّ ! إِنِّى أَسْأَلُكَ خَيْرَ هذَا الشَّهْرِ وَ فَتْحَهُ ، وَ نُورَهُ وَ نَصْرَهُ ، وَ بَرَكَتَهُ وَ طَهُورَهُ و رِزْقَهُ . . . » « 1 »
پروردگارا ! خوبىها و گشايشها و انوار و نصرتها و بركتها و پاكيزگىها و روزىهاى اين ماه را از تو مسألت مىنمايم .
در اين فراز هفت چيز مسألت شده است :
هامش
( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 18 .