اينكه گناه دلهره مىآورد ، كوبندگى و ضعف اعصاب مىآورد ، اضطراب خاطر و دلهره دارد ؛ گنهكار گاهى از گذشته غم مىخورد و گاهى از آينده مىترسد .
قرآن شريف مىفرمايد :
« مثل الذين كفروا بربهم اعمالهي كرماد اشتدت به الريح في يوم عاصف » « 1 » .
يعنى ، آدم گنهكار زندگيش اين است ، به قول طلبهها اين تشبيه معقول به محسوس است ، يعنى وقتى قرآن مىخواهد يك امر معنوى را بفهماند ، آن را در قالب حس مىريزد تا
بفهماند . اگر شما در وسط بيابان باشيد و به آنجا مقدارى بوته براى گرم شدن جمع كرده باشيد ، باد تندى بيايد معلوك است كه بوتهها را يك جا مىبرد .
مىفرمايد : زندگى آدم گنهكار دست آويز بادهاى مخالف مىشود ، يك زندگى پابرجا و خوشى ندارد ، خانه براى او زندان و جامعه براى او نگرانى كننده است و بالاخره ضعف اعصاب سر تا پايش را گرفته به درد چه كنم چه كنم گرفتار است مىنالد تا بميرد . قرآن مىفرمايد :
« و لا يزال الذين كفروا تصيبهم بما صنعوا قارعه » « 2 » .
چقدر آيه رساست و زنگ خطر دارد ؛ مىفرمايد : آدم گنهكار
هامش
( 1 ) . سوره ابراهيم - آيهء 18 .
( 2 ) . سوره رعد - آيهء 31 .